Home » Teaser 3 voor Live 2

Teaser 3 voor Live 2

A heart filled with Darkness

De barrière was gevallen en de duisterlingen hadden er geen tijd aan verspilt om meteen door te reizen naar de volgende herberg. Maar de reis was zwaarder en langer dan ze hadden verwacht. Zonder gids of goede kaart hadden ze eigenlijk geen idee waar ze heen moesten in deze grote buitenwereld, zonder gangen en muren en plafond, en liepen ze maar een kant op die hun goed leek.
De weersomstandigheden en de natuur van de bovenwereld waren vreemd voor de duisterlingen. Al snel veranderde het gras van de weilanden in een bos waarvan de bladeren niet meer aan de bomen zaten. Een plek waar velen zich graag verstopten of af en toe afsplitsten van de grote groep om alleen te zijn. De route door het bos werd steeds moeilijker en een pad leek er niet meer te zijn. Ook leek de weg omhoog te lopen, omhoog naar het grote blauwe plafond met die brandende bal die de zon wordt genoemd.
Bomen maakten plaats voor een kaal landschap en niet veel later voor iets onbekends. Wit en koud spul bedekte de bodem en het schoeisel van velen raakte doorweekt. Geen idee wat het was, maar velen waren niet te spreken over dat rare spul.
Uiteindelijk leek de route weer naar beneden te lopen en al snel kwamen er weer bomen in zicht. Na een paar uur lopen vonden de duisterlingen een rivier en werd er besloten daar een kamp op te slaan.

Uitgeput sluit je je ogen en val je in slaap. Eerst is er duisternis. Niets vreemds, gewoon de manier waarop slaap is. Maar de duisternis wordt drukkender en het voelt alsof er een gewicht op je borstkas ligt waardoor ademen steeds moeilijker gaat. Om je heen grijpen lukt niet en je realiseert je dat je helemaal niet meer kan bewegen. Net op het moment dat je denkt dat je einde nabij is breekt de duisternis en druk.
Een kleine bron van zacht licht laat een schaduw zien; een persoon. Je kan niet zien wie het is of hoe het wezen er precies uit ziet maar het wezen heeft een humanoïde gestalte. Dan lijkt het wezen te spreken en het enige wat je weet is dat de stem vrouwelijk klinkt.
“Duisterling, hoor mijn woorden aan. Mijn krachten nemen af. Ik ben het wezen van Schaduw. Ik ben het degene die je zoekt. Mijn naam is Yizzillia, mijn Wachter Deavas heeft jou gestuurd. Je bent bijna op de plek van bestemming maar je dwaalt te veel. Ik maak het pad voor jou bekend opdat jij mij kan bevrijden.”
Langzaam verdwijnt de gedaante en dimt het licht. Voordat het licht volledig dimt hoor je nog eenmalig haar stem. “Volg het pad.”
Met een ruk schrik je wakker. Om je heen hoor je anderen ook wakker schrikken en al snel kom je tot een conclusie; iedereen heeft dezelfde droom gehad.
In je hart voel je een kleine verandering, alsof de duisternis die jij altijd al in je hart droeg ineens is versterkt. Met een ruk voel je dat je hart je een kant op wil trekken. Een richting naar een plek die duisternis beloofd.